• Anasayfa
• Özel Güvenlik Haber
• Özel Güvenlik Eğitim
• Özel Güvenlik İhale
• Ögg Sınav Soruları
• Ögg Sınav Tarihleri
• Ögg Sınav Sonuçları
• Özel Güvenlik iş ilanları
• Ögg Spor Haberleri
• Gündem Seçme Haberler

HABER ARA

HUTAME kelimesi, ‘’hatm’’ kökünden türemiş bir kavramdır. Büyük dilbilimci Ragıp El İsfehani’ye göre hutame, kırmak demektir. Kırmak ve un ufak etmek anlamındaki , fiiller gibidir. Bir noktaya kadar gidebilen sınırlı kırmaların tümü için kullanılır. Yüce Allah buyurur: Süleyman ve ordusu farkında olmadan sizi çiğnemesin. Fiil, şeklindedir.

Kuran, HUTAME durumuna düşecekleri tanımlarken iki ifade kullanmaktadır;

Hümeze suresi, ‘’ yazıklar olsun humeze ve lumezeye’’ biçiminde başlayarak, ardı sıra bir mantık inşa etmek sureti ile, humeze ve lumezeyi ‘’mal biriktirme-servet depolama-altın ve gümüşü istifleme’’ ile ilişkilendirir ve bu fiillerin bünyesindeki bedenlerin HUTAME haline itileceğini ifade eder.

Daha önce de belirttiğim gibi, Kuran’ı anlamak için baş ucunuza eğer farklı bir kaynak koyarsanız, bu kavramları ‘’Kuran’ın anlatmak istediği düzlemde’’ algılamanız imkansızlaşır. Kuran, öne çıkardığı kavramları, yine kendi bünyesinde açıkladığından, kendisine ‘’ahsene tefsir’’ demiştir.

Ahsene Tefsir, en güzel açıklama demektir. Bu ifade kullanılarak, vahiy sürecinin ‘’en güzel açıklamaları ihtiva ettiğini’’ görebiliriz. Şunu net biçimde anlamak gerekir ki, vahiy süreci tamamen ‘’Kuran’’ bünyesinde toplanmış bir süreçtir. Yani Hz.Muhammed’e ne vahyedilmiş ise, Kuran’da toplanmıştır. Dolayısı ile Kuran dışı vahyin imkansızlığı söz konusudur. Bu konuyla ilgili olarak Mehmet Yaşar Soyalan’ın ‘’Vahiy Savunması’’ adlı eserinde bir bölüm çok güzel biçimde konuyu izah etmektedir;

Yukarıda belirtildiği gibi, Kuran dışı vahiy iddiası, güç odaklarının arzu ve emelleri yönünde vücut bulmuştur. Bunu anlamanın en kolay yolu ise, ‘’kıyas’’ yöntemidir. Yani, herhangi bir vahyi iddiası bulunan beyanatı alıp, Kuran bütünlüğüne arz ettiğinizde, çelişkiyi görebilirsiniz. Fakat, bu üretilmiş beyanların çoğu, yine Kuran’da belirtilen hususlarla ilişkilendirildiğinden, toplumların Kuran’ı anlaması imkansızlaşmaktadır. Dolayısı ile, Ahsene Tefsir ifadesi, Kuran’ı anlamak için, sadece Kuran’a başvurmanın yeterliliğini gözler önüne seren bir ifadedir.

Egemen din algısı, Kuran’dan kopuktur. Bu kopukluk ayrıca birtakım düşünsel zırhlar ile bezenmiştir ki, insanlar bunu sorgulama cüreti gösteremesin. Lakin, tarihe baktığımızda, bu algının ürünü olan toplumun, raiyye, yani eşek sürüsü tabirine yakın bir düzlemde koşullandığı gözler önüne serilmektedir. Bunu anlamak için sistemi tanımak, olan olayları ele almak gerekir ki, tarihin ve Kuran’ın belirgin veriler, bizlere bu sonucu göstermektedir.

Hz.Peygamber’in hayata gözlerini açtığı toplum, vahşi kapitalizmin en belirgin niteliklerini yaşamakta olan bir toplumdur. Bu toplumun ‘’sınıfsal yapısı’’, radikal çizgiler ile belirginleşmiş, köle ve efendi arasındaki ayrım ciddi boyutlara ulaşmıştır.

Genel olarak tenkid edilen anlayış, iktidarın egemen diktasından ibarettir. Kuran’ın yarattığı devrim ise, ezilenlerin ve köle sınıfının direnişi ile taçlanmış, toplumsal sisteme doğrudan müdahale noktasında baş göstermiştir.

Gayya’da işlediğimiz bu mesele, o dönem toplumunun kişiliğini bizlere yansıtmaktadır. Görüldüğü gibi, egemen diktanın faşizan tavrı; insanların evlatlarını diri diri gömmesine vesile olacak kadar vahşi bir anlayışın merkezine oturmuştur. Dönemi ve günümüzdeki tahribatı incelerken bu düzlemde bakmak gerekir.

Egemen Sistem, Muhamedi çıkış ile sarsıldı. Bu sarsılma, ekonomik iktidarı elinde tutanların sistemine yönelik bir sarsılma olduğundan, güçlü bir refleks üretti. Şunu anlamak gerekir, Mekke’li müşrikler ile, Müslümanlar arasındaki savaş, Allah’ın 3-5 tahta puta galip gelmesi noktasında değildir!!!

Bu savaş, rejime karşı ayaklanmış alt tabakanın, sınıfsızlaşma savaşıdır. Egemen diktanın sultasına son verme, mülkiyet ve dağıtıma müdahale etme adına hayata geçmiş bir savaştır.

Yani, sermaye sahipleri ve bölge elitlerinin kurduğu ‘’oligarşik’’ yapılanmalara karşıt gelişmiş bir mücadeledir. Bir halk hareketidir.

Kısa sürede örgütlenmesindeki temel sır burada yatmaktadır. Vaat edilen yaşam için mücadele verenlerin sayısı hızla artmış, savaşlar ve muharebeler ile ‘’Mekke’de’’ hayat bulmuş olan ‘’put sistemi’’ yıkılmıştır.

İbrahim Resul’ün inşa ettiği ‘’Kabe’’yi merkez edinmek sureti ile, çevre bölgelerdeki kabilelerin kutsallarını buraya taşıyarak, bu bölgeyi ‘’sermaye-ticaret merkezi’’ haline dönüştüren sistemdir.

Sürekli olarak kervanların geldiği bölgede, ticaretin en üst düzeyde işlemesi neticesinde, merkezi bir sermaye piyasası oluşturma noktasında atılmış bir adım olan put sistemi, yine Mekke yerlilerinin komuta ettiği bir sistemdir.

Ayrıca, bölgedeki ‘’yahudi etkinliği’’ni üst düzeye çıkartan, dolayısı ile tarihte Yahudiler ile hiçbir dönem çatışmamış bir sistem olan bu sistem dahilinde, Mekke’de ikamet etmekte olan aileler, merkezi otoriteyi temsil etmekteydi. Sonraki süreçte İslam’ın başına bela olan ‘’Muaviye’’nin babası Ebu Süfyan’da bu sistemin güçlü otoritelerinden biriydi.

Putların varlığı, kabilelerin bu bölgeyi tanımasını sağlıyor, böylece bölgedeki sıcak para akışı daim hale geliyordu. Düzenlenen festival ve karnavallar ile diğer kabileler teşvik ediliyor, bu zengin coğrafya her biçimde kontrol altında tutuluyordu. Bu günümüzdeki konjonktür ile birebir örtüşmekte olan bir durumdur. Çünkü Mekke yapılanması, bölgedeki ticarete müdahale etmiyor, gücü elinde tuttuğundan rekabet ve tekelleşmeyi öngörüyordu.

Bu sistem içerisinde ‘’teba’’ konumunda konumlandırılanlar, sadece hizmet edip, emeklerinin istismar edilmesine seyirci kalıyorlardı. Çünkü, sistemin müntesibleri aynı zamanda ‘’baskı ve cebir’’ yöntemleri uyguluyor, bu düzlemde ‘’feodaliteyi’’ yaşama egemen kılıyorlardı. Her kabilenin ve ailenin reisi, birer feodal ağa konumundaydı. Bu ağalar, putlara mistik hikayeler entegre ederek, halkın bu hikayeler ile oyalanmasını öngörüyor, halk ise tüm sefalete rağmen ‘’afyonlaştırılmış bir inanç sistemine dayalı olarak’’ sömürülüyordu.

Tarlalar, ekinler, bina işçilikleri ve bilimum bütün işler, emeğin hiçbir biçimde değerli bir olgu olarak görülmediği bir değerlendirme ile ele alınarak, çalışanlar ve emek sahipleri karşılıksız bırakılıyordu. Tepki verenler, uydurulmuş mistik hezeyanlara kurban edilerek ‘’idam’’ ediliyor, Tanrılara ihanet kapsamında suçlanıyordu.

İşte bu durum dahilinde, sürekli mevcut yaşam biçimini sorgulayan Hz.Muhammed, anlam deryasına kattığı zenginliklerin neticesinde, vahy gerçeği ile muhatap kılınmış, bu sisteme karşıt olarak ‘’tevhid’’ sistemini egemen kılacak eylemlere girişmesi sağlanmıştır.

İlahi sistemin ürünü olan bu yöntem dahilinde, gönlünde beliren vahy esamelerini yaşayan Resulullah, düşünce ufkunda beliren aydınlanma adımının topluma entegre hale gelmesi adına mücadeleye girişmiştir.

İlk söylemi, safa tepesindeki ‘’Fatiha Suresi’’ olmuştur. Olağan bir akışın orta yerinde, halkın anlamsız bulduğu bu sözlerdeki manifesto niteliği taşıyan ana nitelik ise şudur ;

Fatiha suresinin oluşturduğu etki, toplumdaki ümit belirtisini gözler önüne sermişti. Bu manifestoyu işitenler, adeta sarsılmış, bu manifestoyu halka deklare edenlerin toplumdışı edilmesi için binbir türlü yola girişmişlerdi.

Neden mi ?

Çünkü, egemenlikleri sarsılıyor, kurdukları sistem eleştiriliyor, kontrol ettikleri halk kitlelerine ümit aşılanıyordu. Dert ve dava üç beş tahta putun bekası değil, o putlar sırtından elde ettikleri servet ve sistemin bekası idi…

İşkenceler, baskılar, zulüm ve yıldırma politikaları, bir avuç Selam Yolcusunu yıldıramadı. Muhammedi söylem etrafında örgütlenen ‘’alt tabaka sınıfı’’ Mekke elitlerine karşı mücadele etti. Bu mücadele, meydan muharebelerine kadar vardı. Netice de galip gelen taraf ‘’halk’’ oldu ve bu zaferin üzerine, Selam yurdu inşa edildi.

Kabe etrafında ‘’sınıfsız ve düzlemsiz’’ bir toplum yapısını baz alarak oluşturulan bu yeni medeniyet projesi, ilmi, aklı, mantığı öne alan, tezlere antitez sunan, barışçıl bir anlayış sunmaktaydı. Öyle ki, eski sistemin mağlup elitlerini dahi affederek toplum bünyesine katan bu sistem, refahın üst düzeye çıkmasına vesile olan hamleler üretiyor, mal yığmayı, servet biriktirmeyi yasaklıyordu.

Servetin ‘’ihtiyaçtan artanını’’ yoksullara dağıtmayı ‘’farz-kesin kural’’ olarak gösteren bu sistem bünyesinde, hızlı bir biçimde toplumsal sınıf ve çelişkiler yok oluyordu.

En başında dediğimiz gibi;

Rahman ve Rahim Allah’ın ismi ile…

İşte bu ifadeye sığınan ‘’müşrikler-sömürücüler’’, sistem içine girmiş, ‘’münafıklık faaliyetlerine başlamıştır’’.

İnfak ve Münafık kelimeleri, n-f-k kökünden türemiştir. Dolayısı ile aralarında güçlü bir anlam bağı vardır. Kuran’ın semantik yapısı gereği bu ilişki göz ardı edilemeyecek kadar önem arz eder.

İnfak , ‘’elde edilen malın, ihtiyaçtan artanını dağıtma’’ demek iken, münafık ise ‘’iki yüzlü’’ manasına gelir. Devrimin ilk emri, infak eylemidir, dolayısı ile münafıklık ‘’malını dağıtmama’’ olarak göze çarpar.

Yani, malını gizlice istifleyerek, Müslümanlık iddiasında bulunma olarak ele alınabilir. Tıpkı günümüzde ki gibi. Banka hesaplarının şişkinliğine rağmen, Müslüman olma iddiası güdenler gibi…

İşte bu eski sistemin elitleri, yeni kurulan düzen içinde kilit noktalar edinmek için takkiyeler yaparak (ki Ebu Süfyan ve ailesinin geldiği mevkiler bunun en net örneğidir), Hz.Muhammed’in beşeriyet aleminden uluhiyet alemine geçişi sonrası elde ettikleri mevkileri gücü vasıtası ile, kaos ve hengame ortamı üretmişlerdir. Bunun en vahim örneğini, ürettikleri hengamenin kısa bir sürede hayata geçişi sürecinde görebiliriz. Hz.Muhammed’in yol arkadaşları olan, Ebu Bekir, Ömer, Osman ve Ali ciddi çatışmalara itilmiş, bu isimlerden üçü suikast yoluyla şehit edilmiştir.

Allah Resulünün evlatlarını hunharca katleden, ailede bir tek erkek evlat bırakmayan bu gözü dönmüş zorbalar, yaptıkları bu işi ‘’din dairesinde ele almış’’, halkı tekrar afyonlamayı başarmıştır. İlginçtir ki, halk bu olayın cereyan etmesine rağmen, halifeye biat etmiş, Emevi halifesi de Yahudi ulemanın ürettiği ‘’Kuran dışı vahiy/hadis’’ uydurmaları üzerine, dinin bütün ruhunu katletmiş, Mekke putçuluğunu İslam dairesine sokmuştur.

Sonraki süreçte cereyan eden mezhep savaşları, çatışmalar ve kaoslarla dolu yıllar dahilinde, Muhammedi Devrimin ilk aşamasındaki ‘’sınıfsız toplum ve akılcı halk’’ düşüncesinden eser kalmamış, Halife ve elitler saraylara, halk kerpiç evlere hapsedilmiştir. Piyasalar yeniden iktidarın eline geçmiş, infak müessesesi yok edilmiştir.

Karşı konulmaz, tartışılmaz söylemler üreterek, günümüzdeki dinci düşüncenin temellerini atan bu güruh, Kuran’dışı dinciliğin saplantılarını topluma empoze etmiş, tarih sahnesinde Muhammedi Devrim’i yineleme girişimlerinde bulunan ender şahsiyetleri katletmiştir.

Bunlardan bazılarını sayarsak eğer ;

Anlatmaya çalıştığım süreci düşündüğünüzde ve başa döndüğünüzde, gerçekleri idrak etme adına Kuran’ın yeterli olduğu gerçeği ile yüzleşeceksiniz.

Kaldı ki, bizler Peygamberden dolayı Kuran’a inanmıyoruz. Kuran’ı okuyup iman etmiş kimseler olarak, orada Peygamberin varlığı kabul edildiği için Peygambere inanıyoruz…

İşte Kuran’ın perspektifi budur.

Humeze ve Lumeze ye geri dönelim. Humeze ve Lumeze yukarıdaki fiillerin elebaşlarının genel adıdır.

Hemen Kuran’da en çok göze çarpan yöntemi kullanarak açalım konuyu. Ayetin öncesi ve sonrasına bakarak yola çıktığımızda çok güzel biçimde hümeze ve lümezenin tarif edildiğini göreceğiz;

Hümeze ve lümezelerin genel özelliği budur. Hümeze, kıran geçiren manasına gelmektedir. Lümeze de aynı biçimdedir, inciltici, sömürücü demektir. Sonraki ayet ile ele aldığımızda, Hümeze ve Lümezenin genel anlamı şu biçimde oluşacaktır;

Günümüz, hümeze ve lümezelerin dikta ettiği anlayışın egemenliğindedir. Küresel Kapitalizm ile ‘’müttefik’’ olup Müslüman cakası satanlar, Kuran’da hümeze ve lümeze olarak adlandırılmak ile birlikte, ‘’HUTAME’’ ile cezalandırılacakları bildirilmektedir.

Yani, insan benliğine nüfus eden bir alışkanlıktır. Kişiyi esir alır, sarmalar, hapseder. İçinden çıkılması imkansız bir hal’dir. Dolayısı ile, HUTAME halinde olan kişilerin gelişmesi, değişmesi ve faydalı bir birey olması düşünülemez. O, sadece ve sadece içinde bulunduğu çelişkilere gömülür. Olayları, bu çelişkiler düzleminde inceler, sadece mutsuzdur. Korkuları büyüktür.

Hümezeler, Lümezeler, Hutame yolcuları, tarihimizin kaçınılmaz unsurlarıdır. Günümüzde her ne elbisesi giyerler se giysinler, biz onları gözlerinden tanırız…

Saygılarımla

Eren Erdem

• HUTAME
• DTP,PKK ve ''KAPATMA''

ANKET

Tüm Anketler